“Улс төрчид яагаад ард олныг биш өөрсдийгөө түрүүлж боддог вэ? – Хүн бүр өөрийн ашиг сонирхлоор хөдөлдөг. Хэрэглэгч, бизнес эрхлэгч, улс төрч, төрийн албан хаагч гээд бүгд адилхан. Улс төрчид иргэдээс санал авах, төрийн хүнд суртал, төсвийг нэмэгдүүлэхийг хичээдэг. Улс төр бол албадлага, харин зах зээл бол хамтын ажиллагаа. Зах зээлд хоёр тал хоёулаа хождог бол улс төрд нэгнээс авч нөгөөд өгөөд саналыг нь худалдаж авдаг. Тэнд хариуцлага гэж үгүй…
Эдүгээ Монгол төрийнхөн “Хаант” засаглал тогтоосон хөршүүдийнхээ нууц ба ил ажилтнуудын ташуураар ороолгуулан тэлээ мал шиг өндрөөсөө нам руугаа уруудаж байна. Өнөөдөр хувьтай хүн хулгана жил үзнэ…Хувьтай хөгшчүүлээ халамжилж, цагаан сарынх нь баярыг мялааж, тэтгэврийн зээл тэглэх нь гоё биз. Эв хамтач ёсны үлгэр дуурайлал ҮАБЗ гээч мангас нь Засгийн газраар юу хийлгэж чаддагаа харуулж золионы “МАНАН” дундах халамжийн бугуйлаар ахмадуудаа бугуйлдлаа.
Эдийн засгийн ухааны Австрийн дэг сургуулиар хүү бол зүгээр нэг зээлийн үнэ биш. Хүү бол цаг хугацааны хоорондын үнэ (inter-temporal price), өнөөдрийн бараа ба маргаашийн барааны харьцаа. Зах зээлийн бодит хүү нь эдийн засагт бодит хуримтлал хэр их байгааг илэрхийлдэг чухал дохио. Иргэд илүү их хадгаламжтай байж, хүү бодитоор буурвал урт хугацааны төслүүд эхлүүлэх нь зөв дохио.
Хувь хүний эрх чөлөөг дэмждэг, хувийн өмчид тулгуурладаг, тэдгээрийг хамгаалдаг хууль ёстой, цомхон төр бүхий лэзе-фэер капитализм гэж юу болох тухай өгүүлнэ.
